تبليغاتX
مدیریت فناوری نانو
 
   
     
 
 
 
شيمي‌‌دان‌هاي دانشگاه فلوريدا در حال كار روي روشي هستند كه مي‌تواند مولكول‌هاي دندريمري را شانه كند. اين كار گامي در جهت توسعه‌ي توليد پيل‌‌هاي خورشيدي ارزان‌قيمت و كارا است.

خانم دكتر والريا كليمان (استاديار دانشكده‌ي شيمي دانشگاه فلوريدا) معتقد است فرايند شانه كردن دندريمرها مسير جديدي به‌سوي مطالعه‌ي برهم‌كنش مواد نرم باز مي‌كند. اين كار نه تنها ما را قادر مي‌سازد كه به مطالعه‌ي چگونگي برهم‌كنش ميان مولكول‌ها پي ببريم؛ بلكه ما را براي تغيير اين برهم‌كنش توانمند مي‌كند. در نتيجه ما مي‌توانيم مسيرهاي مختلف انتقال انرژي را تست كرده، كاراترين مسير را برگزينيم.

دندريمرها مولكول‌‌هايي شاخه‌شاخه‌اند كه مي‌توانند جذب‌كننده‌ي خوب انرژي باشند. مقدار انرژي‌اي كه اين مولكول‌ها مي‌توانند در خود ذخيره كنند يا انتقال دهند بستگي به مسيري دارد كه مولكول انرژي را دريافت كرده، انتقال مي‌دهد. اولين گام در اين پروژه براي خانم كليمان و سه تن از همكارانش، كنترل فرايند انتقال انرژي بود. آنها ثابت كردند كه از با استفاده از پالس‌هاي نوعي ليزر به نام Phased tailored laser (ليزري كه داراي نوري است كه با سرعت‌هاي مختلف حركت مي‌كند) مي‌توان انرژ‍ي را از مسيرهاي مختلف عبور داد. 

با روش ابداعي اين گروه ـ كه آنها آن را نوعي ابزار طيف‌سنجي جديد مي‌دانند ـ مي‌‌توان مولكول‌هاي مختلف را از نظر توانايي ذخيره و انتقال انرژي بررسي كرد و در نهايت گزينه‌هاي مناسب براي ادوات فتوولتاييك را خيلي سريع شناخت.

 
 
   |    نوشته شده توسط مهندس محمدرضا فروغی
 
 
 
محققان زيست‌‌پزشکي معتقدند که گرافن کاربردهاي مختلفي در زيست پزشکي خواهد داشت؛ البته تاکنون هيچ مطالعه‌‌اي پيرامون برهم‌‌کنش بين گرافن با DNA انجام نشده‌‌است. محققان دانشگاه پرينستون و پنسيلوانيا نانوساختارهايي از گرافن و DNA توليد نموده‌اند تا اين برهم‌‌کنش را مورد مطالعه قرار دهند.

اين محققان براي رديابي واكنش، يک مولکول فلورسنت را به DNA چسباندند و آزمايشات نشان داد که با قرار دادن تک‌‌رشته‌‌ي DNA در سطح گرافن، فلورسانس تا حد زيادي کم‌‌نور مي‌شود، ولي با قرارگيري DNA دورشته‌‌اي بر سطح گرافن، ميزان کاهش نور فلورسانس بسيار جزئي خواهد بود.

انديکاتوري که حاوي DNA تک‌‌رشته‌‌اي است، در مقايسه با DNA دورشته‌‌اي، برهم‌‌کنش قوي‌تري با گرافن دارد.

در ادامه، محققان امکان استفاده از تفاوت نور فلورسانس به هنگام اتصال با گرافن را بررسي کردند. آنها هنگاميکه DNA مکمل را به گرافن DNA- تک‌‌رشته‌‌اي، افزودند، دريافتند که فلورسانس از نو شروع مي‌‌شود. اين مشاهدات ثابت مي‌‌کند که دو رشته‌‌ي DNA به هم پيچيده، ب‌صورت يک مولکول جديد، سطح گرافن را ترک مي‌‌کنند.

توانايي DNA در خاموش و روشن کردن فلورسانس هنگامي که در مجاورت گرافن قرار دارد، مي‌‌تواند براي توليد يک حسگر زيستي مورد استفاده قرار گيرد.

محققان معتقدند کاربردهاي ممکن براي حسگر زيستي گرافن-DNA، شامل تشخيص بيماري‌‌هايي مانند سرطان شناسايي سم در غذاهاي فاسد و تشخيص پاتوژن‌‌ها از سلاح‌‌هاي زيستي است.

ساير آزمايشات نيز نشان دادند که تک‌‌رشته‌‌ي چسبيده به گرافن، کمتر مستعد تجزيه شدن توسط آنزيم مي‌‌شود و همين، موجب ثبات بيشتر ساختارهاي گرافن-DNA مي‌شود. از اين ساختارهاي باثبات مي‌‌توان براي انتقال دارو در ژن‌‌درماني استفاده نمود. نتايج اين تحقيقات و برخي از کاربردهاي احتمالي آن را در پزشکي، بهداشت غذايي و دفاع زيستي در کنفرانس سال 2009 با عنوان Micro Nano Breakthrough ـ که در 21 تا 23 سپتامبر در پورتلند برگزار شد ـ ارائه گرديد.

 
 
   |    نوشته شده توسط مهندس محمدرضا فروغی
 
 
 
ژوهشگران دانشگاه شيراز، توانستند امکان ساخت گيت‌هاي نانوساختار را براي کامپيوترهاي کوانتومي فراهم نمايند.

رزا صفايي در گفتگو با بخش خبري سايت ستاد ويژه توسعه فناوري نانو گفت: «محاسبات کوانتومي وسيله‌اي براي حل دسته‌اي از مسائل است که عملاً به وسيله محاسبات معمولي امکان‌پذير نيستند. در ميان تعداد زيادي از طرح‌ها براي ساخت گيت‌ها در کامپيوترهاي کوانتومي، سيستم‌هاي حالت جامد متشکل از ساختارهاي ناهمگن از اهميت بسزايي برخوردارند. يک راه حل براي ساخت کامپيوترهاي کوانتومي حالت جامد، بهره‌برداري از حالت‌هاي کوانتومي اتم‌هاي مصنوعي (نقاط کوانتومي) يا ديگر نانوساختارها است. علاوه بر اين، دستکاري و کنترل حالت‌هاي اسپيني الکترون نقش مهمي در ساختار الکترونيک اسپيني بازي مي‌کنند. بدين منظور، با به کار بردن يک ميدان مغناطيسي براي حذف تبهگني کرامرز، حالت‌هاي اسپيني از طريق جفت‌شدگي اسپين- مدار راشبا که قدرت آن به ولتاژهاي صفحات موجود بستگي دارد، دستکاري و کنترل مي‌شود. در فصل مشترک چنين نانوساختارهايي الکترون‌هاي رسانش، يک گاز الکتروني دوبعدي تشکيل مي‌دهند. به علاوه، تفاوت مواد سازندة ساختار ناهمگن، همراه با ميدان الکتريکي خارجي منجر به محدود شدن آزادي حرکت الکترون به يک نانوسيم يک بعدي، نقطه کوانتومي دوبعدي، حلقه يکسويه کوانتومي و ... مي‌شود».

رزا صفايي، پژوهشگري ايراني است که ديناميک درهم تنيدگي حالت‌هاي زيرلايه‌اي و اسپيني الکترون را در يک نقطه کوانتومي دوبعدي همسانگرد راشبا، همراه با يک ميدان مغناطيسي با اندازه دلخواه بررسي نموده است.

وي در ادامه گفتگو گفت: «هدف ما بررسي زمينه‌هايي است که در ساخت ابزارهاي تحليل اطلاعات، ممکن است مفيد واقع شوند. به همين منظور، رفتار ديناميکي درهم تنيدگي اسپين الکترون با زيرلايه‌هاي ساختاري، در يک نقطه کوانتومي همسانگرد دو بعدي واقع در يک ميدان مغناطيسي يکنواخت را ارائه كرده‌ايم».

دانشجوي دکتري دانشگاه شيراز براي اين کار ابتدا هاميلتوني سيستم همراه با اثر راشبا را معرفي کرده، سپس به وسيله آن ماتريس عملگر تحول زماني را بدست آورده است. در ادامه، درهم تنيدگي اسپين و جمعيت‌هاي زيرلايه‌اي را به ازاي شرايط اوليه خاصي به صورت تابعي از زمان محاسبه نموده است.

خانم صفايي در مورد نتيجه اين کار پژوهشي گفت: «با مطالعات انجام شده به اين نتيجه رسيديم که درهم تنيدگي اسپين الکترون با اجتماع زيرلايه‌هاي ساختاري پديده فروهش و نمو آن به طور دوره‌اي رخ مي‌دهد. همچنين نشان داديم که خصوصيات اين رفتارها، به وسيله ميدان مغناطيسي خارجي و پارامتر راشبا قابل کنترل است».

وي در ادامه خاطر نشان کرد: «پژوهش‌هايي از اين دست مي‌توانند در ساخت ابزار تحليل اطلاعات کوانتومي از قبيل کامپيوترهاي کوانتومي و غيره، بسيار موثر باشند».

جزئيات اين پژوهش که با راهنمايي دکتر محمدمهدي گلشن و همکاري خانم ندا فروزاني انجام شده، در مجلهComputational and Theoretical Nanoscience Journal of (جلد 6، صفحات686–691، سال 2009) منتشر شده است.

ستاد ويژه توسعه فناوري‌نانو

 
 
   |    نوشته شده توسط مهندس محمدرضا فروغی
 
 
 
اکسيد پروپيلن يکي از مواد شيميايي بسيار مهمي است که در توليد پلاستيک‌هاي پلي‌اوره‌تان به کار مي‌رود. هم‌اكنون اکسيد پروپيلن طي فرايندي از پروپيلن (پروپن) به دست مي‌آيد و در آن از کلر به‌عنوان عامل اکسيدکننده استفاده مي‌شود؛ اما اين فرايند، محصولات جانبي غير دلخواه داشته، منجر به ايجاد ترکيبات سمي آلي کلردار مي‌گردد. راه‌هاي ديگري نيز براي توليد اکسيد پروپيلن وجود دارد که معمولاً فرايندهاي بسيار پيچيده و غير اقتصادي هستند؛ بنابراين توليد اکسيد پروپيلن با کمک اکسيژن به‌عنوان عامل اکسيدکننده‌ي يک فرايند ايده‌آل محسوب مي‌شود.

براي اکسيداسيون پروپيلن (پروپن) به‌منظور توليد اکسيد پروپيلن، تنها کافي است يک اتم اکسيژن را به پيوند دوگانه‌ي پروپن افزود. اين کار موجب تشکيل حلقه‌اي مي‌شود که در آن يک اتم اکسيژن به دو اتم کربن متصل است. اين فرايند تا پيش از اين مورد توجه نبوده‌است، زيرا براي شکستن مولکول اکسيژن و ايجاد دو اتم اکسيژن نياز به انرژي بسيار زيادي است. علاوه ‌بر اين پروپن در مواجه با اتم اکسيژن تمايل زيادي براي تشکيل آکرولين دارد؛ در حالي که واکنش مطلوب ما تشکيل اکسيد پروپيلن است؛ بنابراين دانشمندان به دنبال کاتاليست مناسبي مي‌گردند که اين محصولات جانبي را به حداقل برسانند. تاکنون چندين کاتاليست ارائه شده‌است، اما هيچ ‌کدام گزينه‌هاي مناسبي نبوده‌اند.

Haruta و همکارانش موفق به ساخت اين کاتاليست شدند. اين کاتاليست خوشه‌هاي طلا به اندازه‌ي 2 نانومتر است که روي تيتانيوم قرار گرفته‌اند. نکته‌ي حائز اهميت اين است که طلا بايد به شکل خوشه باشد نه نانوذره. اين دو کلمه گاهي در مقالات به جاي هم استفاده مي‌شوند اما با هم متفاوتاند. خوشه‌هاي طلا داراي ساختار و شکلي يکسان هستند، در حالي که نانوذرات ساختار و شکل متفاوتي دارند.

کاتاليست خوشه‌هاي طلا قادرند تا آب و اکسيژن را به پراکسيدهاي هيدروژن تبديل و آن را به تيتانيوم متصل کنند و در نهايت پراکسيد هيدروژن تيتانيوم پس از واكنش با پروپن، آن را به اکسيد پروپيلن تبديل مي‌کند.

هر چند اين فرايند هنوز براي توليد صنعتي آماده نيست؛ به‌عنوان يکي از راه‌هاي مهم زيست‌سازگار در توليد اکسيد پروپيلن شناخته ميشود. 

 
 
   |    نوشته شده توسط مهندس محمدرضا فروغی
 
 
 

پژوهشگران دانشگاه لرستان، با اصلاح نانولوله‌هاي کربني، توانستند به نانومواد هيبريدي جديدي که شامل نانوذرات فلزي تثبيت شده روي نانولوله‌هاي کربني هستند، دست يابند.

نانولوله‌هاي كربني به علت اندازه کوچک، مساحت سطح بالا، وجود حفره توخالي و خصوصيات فيزيکي و شيميايي بي‌نظيرشان، به عنوان بسترهاي نانوذرات فلزي در تهيه کاتاليست‌هاي هتروژن مؤثر بوده و قابل استفاده مجدد براي تعدادي از واکنش‌هاي آلي مفيد هستند. بزرگترين عيب نانولوله‌هاي کربني پايين بودن حلاليت اين مواد است که باعث کاهش واکنش‌پذيري شيميايي آنها مي‌شود. بنابراين اصلاح سطح نانولوله‌ها‌ي کربني با مولکول‌ها يا ماکرومولکول‌هاي مختلف مانند پليمرها، نه تنها باعث کاهش تجمع آنها مي‌شود، بلکه مي‌تواند خواص و ساختار آنها را تا حد زيادي اصلاح نمايد.

دکتر محسن عادلي در گفتگو با بخش خبري سايت ستاد ويژه توسعه فناوري نانو گفت: «اصلاح نانولوله‌هاي کربني با استفاده از پلي‌‌سيتريک اسيد موجب توليد مواد هيبريدي جديد با خصوصيات جالب مي‌گردد. حضور مواد آب‌دوست پلي‌سيتريک نيز مي‌تواند باعث ايجاد حلاليت نانولوله‌هاي کربني و کاهش تجمع آنها شود و مي‌توان از آنها به عنوان پايه نانوذرات فلزي در واکنش هک استفاده کرد».

اصلاح نانولوله‌هاي کربني به دو روش اتصال غيرکووالانسي و کوالانسي انجام مي‌‌شود. اتصال غيرکوالانسي شامل برهمکنش فيزيکي بين نانولوله کربني و مولکول‌هاي مختلف است. در صورتي که، اتصال کووالانسي اصلاح سطح نانولوله در نتيجه پيوندهاي شيميايي بوده که اين اتصال به سطح نانولوله‌هاي کربني به دو روش grafting to و grafting from انجام مي‌شود.

عضو هيئت علمي دانشگاه لرستان ابراز داشت: «در اين کار، نانولوله‌هاي کربني با استفاده از اسيد، عامل‌دار شده و سپس سيتريک روي سطح آنها پليمريزه و ماده هيبريدي توليدي که شامل يک هسته نانولوله‌اي و لايه پلي‌سيتريک است، حاصل شده است. اين نانوماده‌هاي هيبريدي قادر به حمل نانوذرات فلزي مانند نانوذرات نقره و پالاديم هستند».

در اين پژوهش، نانومواد هيبريدي شامل يک هسته نانولوله‌اي و لايه پلي‌سيتريک شده است که در ادامه سيستم‌هاي MWCNT-COOH-PdCl2 , ,MWCNT-DPN MWCNT-g-PCA-PdCl2 و MWCNT-g-PCA-EPN تهيه و براي کاتاليزکردن واکنش اتيل‌آکريلات با يدوبنزن در حلال‌هاي آب و DMF استفاده شده است. گفتني است اين نانومواد هيبريدي کاربردهاي وسيعي از دارورساني گرفته تا نانوکاتاليست‌ها دارند. جزئيات اين پژوهش در مجله Polymer (جلد50، صفحات 3528–3536، سال 2009) منتشر شده است.

ستاد ويژه توسعه فناوري‌نانو

 
 
   |    نوشته شده توسط مهندس محمدرضا فروغی
 
 
 

محققان دانشگاه پوردو نانوستاره‌هاي مغناطيسي ساخته‌اند که شايد بتوانند راهکار جديدي براي تصويربرداري زيستي ارائه کنند. اين نانوستاره‌ها زماني که در معرض يک ميدان مغناطيسي دوار قرار مي‌گيرند، مي‌چرخند و مي‌توانند با نشر نور اثرات پالسي يا «چشمک‌زني» ايجاد کنند. اين چشمک‌زني آنها را از نويزهاي پس‌زمينه مانند نويزهاي منتشر شده از بافت‌هاي زيستي جدا مي‌کند. دکتر الکساندر وي و دکتر کنت ريچي رهبري تيم توسعه دهنده اين روش تصويربرداري ژيرومغناطيسي را بر عهده داشته‌اند.

دکتر «وي» مي‌گويد: «اين يک روش کاملاً متفاوت براي افزايش وضوح تصويربرداري نوري است. روشن‌تر بودن الزاماً براي تصويربرداري خوب نيست؛ مشکل اصلي نويز پس‌زمينه است و شما هميشه نمي‌توانيد با ايجاد ذرات روشن‌تر بر اين مشکل غلبه کنيد. در تصويربرداري ژيرومغناطيسي، ما مي‌توانيم با افزايش قدرت سيگنال در عين پايين نگهداشتن نويز پس‌زمينه، روي نانوستاره‌ها تمرکز نماييم».

اين نانوستاره‌هاي طلا که اندازه آنها از يک نوک تا نوک ديگر حدود 100 نانومتر است، داراي يک هسته از جنس اکسيد آهن مي‌باشند که باعث مي‌شود زمان قرار گرفتن در ميدان مغناطيسي دوار بچرخند. بازوهاي اين ستاره‌ها به نحوي طراحي شده‌اند که به نور پاسخ داده و زماني که جهت‌گيري مناسبي داشته باشند، نور يک منبع را به يک دوربين خاص انعکاس مي‌دهند. اين ويژگي باعث شده است که نانوستاره‌ها با سرعت قابل کنترل توسط سرعت چرخش ميدان مغناطيسي، چشمک بزنند. اين سرعت چشمک‌زني منحصر به فرد امکان شناسايي و تشخيص آنها را از ذرات درخشان و ثابت ديگري که ممکن است حتي از آنها روشن‌تر هم باشند، فراهم مي‌کند.

دکتر ريچي مي‌گويد هر سيگنالي که فرکانس آن با فرکانس ميدان مغناطيسي چرخنده مطابقت نداشته باشد، از تصوير حذف شده و بدين ترتيب نويز پس‌زمينه حذف مي‌شود. او مي‌افزايد: «باعث تعجب بود که اين روش چقدر خوب کيفيت تصويربرداري را بهبود بخشيد. با استفاده از اين روش تباين (کنتراست) نانوستاره‌ها نسبت به نويز پس‌زمينه تا بيش از 20 دسيبل افزايش يافت و اين ذرات چرخان به راحتي تشخيص داده شدند. در حالي که با روش‌هاي مستقيم تصويربرداري که در حال حاضر مورد استفاده قرار مي‌گيرند، در بيشتر موارد نمي‌توانيد يک ذره را با دقت پيدا کنيد».

اين گروه براي تصويربرداري ژيرومغناطيسي نمونه‌اي از سلول‌هاي حاوي نانوستاره‌ها را زير يک ميکروسکوپ استاندارد مجهز شده با يک منبع نور سفيد و يک مغناطيس چرخنده قرار دادند. سپس نور را از طريق يک شکافنده قطبي‌کننده نور به نمونه تاباندند. نور تابيده شده به نمونه، انعکاس يافته و از طريق شکافنده به دوربين مي‌رسد. دوربين ذکر شده سيگنال‌هاي ارسال شده از نانوستاره‌هايي را که با سرعت 5 دور در ثانيه مي‌چرخند، دريافت مي‌کند که نتيجه آن تصويربرداري با سرعت 120 فريم بر ثانيه است.

جزئيات اين کار در Journal of the American Chemical Society منتشر شده است.

http://nano.cancer.gov/action/news/2009/sep/nanotech_news_2009-09-23e.asp

 
 
   |    نوشته شده توسط مهندس محمدرضا فروغی
 
 
 

سلول‌هاي سرطاني مي‌توانند همانند باکتري‌ها مقاومت خود را در برابر داروها افزايش داده و منجر به بازگشت بيماري سرطان شوند. يکي از راهکارهاي نويدبخش براي غلبه بر مقاومت تومورها در برابر داروهاي مختلف اين است که دو داروي ضدسرطان مختلف را در يک ساختار نانومقياس باهم ترکيب نموده و با اين کار دو ضربه پشت سرهم را به سلول‌هاي سرطاني مقاوم وارد کنيم. اين کار موجب مرگ اين سلول‌ها مي‌شود. نمونه‌اي از استفاده از اين راهکار در مجله Small منتشر شده است.

هويکسين هي و تامارا مينکو رهبري گروهي از محققان دانشگاهي و صنعتي را بر عهده داشتند که از نانوذرات سيليکاي متخلخل براي رساندن يک داروي ضدسرطان معمولي و يک مولکول RNA تداخلي درماني کوچک (siRNA) به سلول‌هاي سرطاني بهره برده‌اند. دوگزوروبيزين که يک داروي ضدسرطان است، با آغاز فرايند مرگ برنامه‌ريزي شده سلولي يا آپوپتوسيس تومورها را از بين مي‌برد و siRNA از توليد پروتئين Bcl-2 جلوگيري مي‌کند؛ اين پروتئين توسط سلول‌هاي بدخيم براي متوقف ساختن آپوپتوسيس توليد مي‌شود.

اين محققان براي توليد اين عامل درماني دوگانه ابتدا دوگزوروبيزين را درون حفرات سيليکا بارگذاري کرده و سپس نانوذرات سيليکا را با نانوذرات پليمري کروي ديگري به نام درخت‌سان‌ها روکش‌دهي کردند. اين نانوذرات روکش‌دهي شده با درخت‌سان‌ها، محکم به siRNA متصل شده و عامل درماني جديد را به وجود مي‌آورند. زماني که از اين عامل درماني جديد براي از بين بردن سلول‌هاي سرطان تخمدانِ مقاوم به داروها استفاده شد، مشاهده گرديد که اثر کشندگي اين عامل درماني جديد نسبت به دوگزوروبيزين آزاد بيش از 130 برابر بالاتر است. بيشترين مقدار اين افزايش فعاليت ضدسرطاني حاصل از حضور siRNA است. همچنين اين محققان دريافتند که جذب اين نانوذرات به درون سلول‌هاي سرطاني از طريق اندوسيتوز صورت مي‌گيرد و دوگزوروبيزين جذب شده در هسته و محيط اطراف آن رها مي‌شود؛ در نتيجه اين احتمال وجود دارد که اين راهکار درماني قادر به غلبه بر مکانيسم پمپي سلول‌هاي سرطاني باشد که توسط اين سلول‌ها براي حذف داروهايي که از طريق انتشار وارد سلول مي‌شوند، مورد استفاده قرار مي‌گيرد. به‌علاوه اين پژوهشگران مشاهده کردند که مقدار بسيار کمي از دوگزوروبيزين در خارج از سلول رها مي‌شود که اين امر منجر به کاهش اثرات جانبي ناشي از درمان با اين دارو مي‌شود.

بخشي از هزينه اين پژوهش توسط موسسه ملي سرطان (آمريکا) تأمين شده است. محققاني از Carl Zeiss SMT و Merck & Co. نيز در اين تحقيق مشارکت داشته‌اند.

http://nano.cancer.gov/action/news/2009/oct/nanotech_news_2009-10-29d.asp

 
 
   |    نوشته شده توسط مهندس محمدرضا فروغی
 
 
  فهرست مطالب:

  • گذري بر فناوري نانو در ايران
  • کُريدور خدمات فناوري چيست؟
  • راهکارهاي ايجاد و توسعه همکاري هاي داخلي و بين المللي بنگاه ها
  • جشنواره فناوري نانو

دريافت فايل : 2.63 مگا بايت

 
 
   |    نوشته شده توسط مهندس محمدرضا فروغی
 
 
 

نانوذرات الماسي فلورسنت خواص فوتوفيزيکي بسيار شگفت‌انگيزي دارند؛ اين ذرات ضمن درخشندگي بالا، قادرند مدت طولاني به‌طور پيوسته و بدون آثار مخرب در محدوده‌ي قرمز/ NIR تابش کنند. پيش‌بيني مي‌شود اين ذرات به‌دليل همين خواص منحصربه‌فرد، کاربردهاي متنوعي را در فيزيک، علم مواد، زيست شيمي و بيولوژي بيابند.

روشي که تاکنون غالباً براي ساخت اين مواد استفاده مي‌شد، عبارت بود از تابش پرتوهاي الکتروني يا يوني به نانوبلورهاي الماسي نيتروژن‌دار صنعتي و فراوري حرارتي به‌‌منظور ايجاد ظرفيت‌هاي خالي در شبکه‌ي بلوري و شکل‌گيري مراکز فلورسنت NV؛ اما اين روش متأسفانه به‌دليل به هم خوردن نظم بلوري و نبود ظرفيت‌هاي متحرک در سطح بلورها، کارايي و بازدهي چنداني ندارد؛ لذا تاکنون امکان توليد چنين بلورهايي تنها به آزمايشگاه‌هاي تحقيقاتي محدود بود. براي رفع اين مشکل دانشمندان استفاده از روش بالا به پايين در فراوري ميکروبلورهاي الماسي را پيشنهاد دادند که آن هم در مقياس انبوه با دو مشکل سختي تابش نور به مقدار زيادي از ماده و تبديل ميکروالماس‌ها به نانوبلورهاي الماسي بدون تغيير در خواص آن همراه بود.

اخيراً محققان آلماني و فرانسوي با انجام تحقيقي مشترک به روشي جايگزين براي توليد نمونه‌هاي يکنواخت، خالص و بسيار کوچک از نانوبلورهاي الماسي فلورسنت دست يافتند که از بازدهي و کارايي بالايي هم برخوردار بود. آنها برخلاف روش‌هاي قبلي ابتدا پرتوهاي الکتروني پرانرژي را به ميکروالماس‌هاي نيتروژن‌دار تابانده و سپس آن را تا دماي بالا 800 درجه سانتيگراد حرارت دادند تا به اين ترتيب نقاط نوري درخشان مورد نظر در شبکه‌ي بلوري دست‌نخورده‌ي الماسي شکل بگيرند. در مرحله‌ي بعد با طراحي يک روش دومرحله‌اي خاص، ميکروبلورهاي حاصله را خرد و تصفيه کرده، نانوذرات الماسي3sp گرد، بسيار کوچک (با ابعاد کمتر از ده نانومتر) و با خلوص بالايي را به دست آوردند که داراي نقاط تابشي بسيار درخشان و پايداري بود.

با اين روش اکنون مي‌توان نانوبلورهاي الماسي فلورسنت را حتي به‌صورت انبوه و صنعتي توليد نمود. حتي مي‌توان با تغيير ترکيبات ماده‌ي اوليه، نانوبلورهاي الماسي سفارشي و مطابق با کاربردهاي مورد نياز توليد کرد. گفتني است گزارش کاملي از اين تحقيق در نشريه‌ي Nanotechnology منتشر شده‌است.

http://nanotechweb.org/cws/article/tech/39222

 
 
   |    نوشته شده توسط مهندس محمدرضا فروغی
 
 
 

به‌وسيله‌ي تزريق نانولوله‌‌هاي چندديواره کربني (MWCNTs) به درون تومورها و گرم کردن سريع آنها با ليزر در 30 ثانيه، يك گروه تحقيقاتي مرکب از محققاني از چندين موسسه، نوع جديد درمان را توسعه دادند که به‌طور مؤثري تومورهاي کليه را در80 درصد از موش‌‌هاي تيمارشده، نابود مي‌‌کند.محققان معتقدند که اين يافته‌‌ها ثابت مي‌‌کند که در آينده، قابليت درمان سرطان براي انسان نيز وجود دارد.

دکتر سوزي تورتي سرپرست گروه تحقيقاتي مذکور، مي‌گويد:«وقتي سرطان را بررسي مي‌کنيم، ادامه‌ي حيات، آخرين نقطه‌اي است که شما به دنبال آن هستيد. اين تحقيق در صورتي که بتوانيد مقدمات کوچک کردن تومور را فراهم کنيد، بسيار باارزش است، ولي استاندارد طلايي اين است که تومور، کوچک شده و يا ناپديد شود و مجدداً برنگردد. به نظر مي‌رسد که ما راهي را براي رسيدن به اين هدف يافتيم.»

محققان در اين پروژه از MWCNTs استفاده کردند که حاوي چندين نانولوله‌ي تودرتو بود. اين لوله‌ها هنگامي که در معرض تشعشع ليزر مادون قرمزِ نزديک قرار گيرند، لرزش پيدا کرده و بنابراين گرما توليد مي‌کنند. اگر گرما کافي باشد، سلول‌هاي توموري در مجاورت لوله‌ها کوچک شده، مي‌ميرند.

با استفاده از مدل موش، محققان مقادير مختلفي از MWCNTs را به سلول‌هاي توموري کليه در موش تزريق کردند و در معرض ليزر 3 وات به مدت 30 ثانيه قرار دادند. آنها دريافتند که موش‌هايي که هيچ‌گونه تيماري را دريافت نکرده بودند، ظرف مدت 30 روز مردند.

موش‌هايي که فقط نانولوله‌ها را دريافت کرده و يا فقط ليزر دريافت کرده بودند، مدت مشابهي زنده ماندند. موش‌هايي که MWCNTs دريافت کرده و با ليزر به مدت 30 ثانيه تيمار شده بودند، مدت بيشتري زنده مانده، تومورهاي بسيار کمتري در آنها رشد مجدد را نشان دادند. تومورهاي 80 درصد از موش‌هايي که بيشترين مقدار MWCNTs را دريافت کردند، نابود شدند. در بسياري از اين موش‌ها در حدود 9ماه بعد از آزمايش هيچگونه توموري ديده نشد.

دکتر تورتي مي‌گويد:«شما مي‌توانيد واقعاً کوچک شدن تومورها را حتي در طول يک روز ببينيد، نه تنها اين موش‌ها زنده ماندند، بلکه موش‌هاي ذکرشده، وزن خود را نيز حفظ کرده، هيچ رفتار غير نرمال قابل توجهي را نشان ندادند و هيچ مشکل بارزي نيز در بافت‌هاي دروني آنها ثبت نشد، تا آنجا که مي‌توان گفت به غير از سوختگي موقت در سطح پوست، به نظر نمي‌رسد تأثير ديگري بر حيوانات داشته باشد. در واقع هيچ تأثير سوء جانبي ديده نشده و اين موضوع بسيار دلگرم‌کننده است.»

علاوه بر استفاده از MWCNTs نانومواد ديگر مانند نانولوله‌هاي تک‌ديواره‌اي و نانوصفحات طلايي نيز در تحقيقات مربوط به درمان سرطان نيز در ديگر انستيتوها آزمايش مي‌شوند.

دکترتورتي ، معتقد است که نانولوله‌هاي MWCNTs نسبت به نانومواد ديگر، به‌طور بسيار مؤثرتري گرما توليد مي‌کنند. اين روش نوعي گرما درماني به شمار مي‌رود كه نسبت به روش‌هاي درماني زيستي، در تمام انواع تومورها قابل انجام است به شرطي که بتوان گرماي کافي توليد کرد. ما اميدواريم که اين روش را براي انسان نيز قابل اجرا کنيم.»

http://nano.cancer.gov/news_center/2009/aug/nanotech_news_2009-08-27e.asp

 
 
   |    نوشته شده توسط مهندس محمدرضا فروغی
 
 
     
 

pctfx3.3

Digital Classic Float Template

Interactive CD Catalogue گروه طراحي چندرسانه اي وبلاگ رسانه گشت و گذار در دنياي رسانه هاي ديجيتال Medium Blog - Digital Media World قالبهاي رايگان سايت و وبلاگ Advanced Persian Blog Templates

اطلاعات مربوط به كارگاه طراحي قالب: Professional Web Site Design Center Template Design Workshop, دانلود قالب هاي وبلاگ Template Design Workshop, جزئيات قالب هاي رايگان Template Design Workshop, وبلاگ كارگاه طراحي قالب Template Design Workshop, جستجوي قالب هاي وبلاگ Template Design Workshop, تماس با كارگاه طراحي قالب Template Design Workshop, درباره كارگاه طراحي قالب

اطلاعات مربوط به گروه طراحي چندرسانه اي: Web Development Department - Multimedia Design Group , بخش توسعه وب - گروه طراحي چند رسانه اي Web Designing Department - Multimedia Design Group , بخش طراحي وب - گروه طراحي چند رسانه اي Multimedia Designing Department - Multimedia Design Group , بخش طراحي چند رسانه اي - گروه طراحي چند رسانه اي Blog - Multimedia Design Group , وبلاگ - گروه طراحي چند رسانه اي

اطلاعات مربوط به تكنوراتي: pictofxt Farsi Blog میزبانی وب

ثبت سایت دامنه فارسی لینوکس سرور